Bir yarım uyaklı şiir gidişin

Mesafeler uzar yollar utanır

Bir harf söylemeden böyle bitişin

Hicabından inan, kullar utanır

 

Bu kadar kolay mı çekip de gitmek

Bir kara sevdayı böylece yitmek

“Sevginin yerine nefreti gütmek”

İsterim, deyince diller utanır

 

Kara sevda nice geldi başıma

Zehir kattı her dem tatlı aşıma

Bir bahar gelmedi soğuk kışıma

Dostum üzülür de, eller utanır

 

Böylece sevmeyi bilemedin sen

İçimden aşkını silemedin sen

O kadar "gül" dedim gülemedin sen

Bülbülden ayrılan güller utanır